2 września 2018

Podstawowe założenia i cel pozwu

Jakie są ogólne założenia pozwu?

Pozew będzie dotyczył ustalenia odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę poniesioną przez członków grupy, wynikającą z zawarcia umowy objętej ryzykiem walutowym, a powstałą na skutek niezgodnych z prawem działań lub zaniechań jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa, przy wykonywaniu władzy publicznej.

Z czego wynika roszczenie członków grupy?

Skarb Państwa ponosi wobec członków grupy odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną deliktem, w wyniku którego poszkodowani zostali członkowie grupy. Roszczenie strony powodowej dotyczy więc czynów niedozwolonych. Podstawami prawnymi roszczenia będą między innymi art. 417 i 4171 k.c.

Skarb Państwa pomimo obowiązku wdrożenia dyrektywy Rady 93/13 EWG (co miało nastąpić poprzez zapewnienie konsumentom realnej ochrony ich praw),  a także mimo pełnej wiedzy o wysokim ryzyku aprecjacji  walut obcych, dostępu do badań i analiz, jak i wielu ostrzeżeń wskazujących na realne ryzyko wystąpienia kryzysu gospodarczego, dostępu do badań wskazujących  na niestabilność walut, takich jak np. CHF względem PLN  oraz o występujących już w 2007 roku informacji o rozpoczęciu kryzysu gospodarczego, nie podejmował działań lub podejmował działania nieadekwatne lub nieodpowiednie, by uchronić konsumentów przed powstaniem szkody.

Doszło więc do wystąpienia wspólnego dla wszystkich przyszłych członków grupy deliktu władzy publicznej, z którego wynika szkoda członków grupy.

Z jakimi konkretnymi wydarzeniami grupa wiąże swoje roszczenie?

Z przyczyn związanych ze strategią postępowania sądowego nie ujawnimy  szczegółów dotyczących uzasadnienia pozwu. Możemy jednak w tym zakresie odesłać Państwa do następujących dostępnych publicznie informacji:

1/ Informacji o wynikach kontroli  Najwyższej Izby Kontroli  z dnia 9 sierpnia 2018 roku (zwanej również „Raportem”), w szczególności do infografiki  nr 2, czy też informacji na stronach 55-57 tego raportu. Raport formułuje przy tym szereg krytycznych wniosków, których adresatem są organy administracji publicznej. Treść raportu w znacznej części musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu pozwu, ponieważ jest ona miażdżąca dla Skarbu Państwa.

2/ Częściowo również do dokumentów Białej Księgi kredytów frankowych w Polsce wydanej przez ZBP w marcu 2015 roku (podczas lektury doradzamy jednak ostrożność i krytyczną analizę przedstawianych tam wniosków),

3/ a także do konkurencyjnej Białej Księgi kredytów we frankach w Polsce, wydanej pod redakcją pana Tomasza Sadlika w 2015 roku, której współautorem jest również mec. Radosław Górski.

Dysponujemy ponadto  zebraną i wciąż uzupełnianą dokumentacją dotyczącą kredytów powiązanych z walutą. Będziemy również dysponować mającymi dopiero powstać (na etapie redakcji pozwu) analizami i opiniami pana dr Stanisława Jana Adamczyka (Akademia Sporu Finansowego), który ściśle współpracować będzie z kancelarią przy redakcji uzasadnienia pozwu.

Jaki jest cel pozwu?

Celem pozwu grupowego jest przede wszystkim przesądzenie o tym, że za szkodę konsumentów, którzy zaciągnęli umowy objęte ryzykiem walutowym, odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa. Takie rozstrzygnięcie otworzy członkom postępowania grupowego drogę do uzyskania odszkodowania w uproszczonym procesie, w którym wykazać należy wyłącznie wysokość szkody.

Proces powinien również wyjaśnić okoliczności, w jakich doszło do wprowadzenia na polski rynek ryzykownych produktów bankowych powiązanych z ryzykiem walutowym.

Ewentualny masowy charakter postępowania, który w pewnych aspektach będzie również przypominał komisję śledczą, da członkom grupy kolejny argument w ewentualnych negocjacjach ze Skarbem Państwa związanych z ugodami i projektami ustaw dotyczącymi produktów bankowych powiązanych z walutą obcą. Rządzący inaczej będą postrzegać potrzebę ustawowego rozwiązania problemów poszkodowanych, jeżeli zostanie naświetlone, iż z powodu lat zaniedbań Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność wobec  poszkodowanych za powstałą szkodę.

Wreszcie ustalenia w toczącym się postępowaniu będą miały również znaczenie wizerunkowe. Kredytobiorcy powinni bowiem być postrzegani w społeczeństwie jako osoby poszkodowane. Z tego względu szczególnie istotny jest medialny charakter postępowania (planowane są transmisje internetowe z każdego posiedzenia sądowego, regularne sprawozdania medialne i stały kontakt z dziennikarzami, których zadaniem będzie obiektywne relacjonowanie ustaleń wynikających z przebiegu postępowania sądowego).